Καταγραφή της ιστορίας του Γυμνασίου Κρεστένων

Εμείς, οι μαθητές του Γυμνασίου Κρεστένων, στα πλαίσια της Περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και της έκδοσης της εφημερίδας που έχει τον τίτλο «Σελινούς», υλοποιούμε, για το τρέχον σχολικό έτος,  πρόγραμμα με θέμα την καταγραφή της ιστορίας του σχολείου μας.
Πιστεύουμε πως μέσα από αυτό θα αντλήσουμε σημαντικές πληροφορίες για την ιστορία όχι μονο του σχολείου μας. αλλά και της ευρύτερης περιοχής.
Γυμνάσιο ΚρεστένωνΘα χρειαστούμε λοιπόν τη βοήθεια όλων των κατοίκων, που υπήρξαν μαθητές σε αυτό το ιστορικό σχολείο!
Παλιές φωτογραφίες (έγχρωμες και ασπρόμαυρες), παλιά τετράδια και βιβλία, μνήμες και μαρτυρίες θα μας βοηθήσουν να συνθέσουμε το «παζλ»!
Ευελπιστούμε στην άμεση ευαισθητοποίηση και την ενεργοποίηση ΟΛΩΝ!
 
Σας ευχαριστούμε πολύ και σας περιμένουμε!
Το φωτογραφικό υλικό που θα συγκεντρωθεί, θα σκαναριστεί και αναρτηθεί στην ηλεκτρονική εφημερίδα του σχολείου μας στην ακόλουθη διεύθυνση: http://gymnasiokrestenon.blogspot.gr/
και στη συνέχεια θα επιστραφεί στους κατόχους του.

 

1978 Γυμνάσιο Κρεστένων

1978 Μαθητές: Ελένη Καλογεροπούλου, Κική Πλατή, Θοδωρής Καλογερόπουλος, Γιάννης Νιάρχος, Μένης Πεπές, Μπεζιριάνος (Μαθηματικός)φωτο: Αθανασία Σεσσέ

1978 Γυμνάσιο Κρεστένων

1978 Γιώργος Δάγκαρης (Φιλόλογος) Εκδρομή στον Τάφο του Νέστορα

1978 Γυμνάσιο Κρεστένων

1978 Γιώργος Δάγκαρης (Φιλόλογος), Χατζής (Λυκειάρχης- Θεολόγος) Στην ταράτσα του κτηρίου του Γυμνασίου φωτο από Αθανασία Σεσσέ

Γυμνάσιο Κρεστένων, Χριστούγεννα 1978

Χριστούγεννα '78 Μαθητές: Φώτης Αρβανίτης, Θοδωρής Καλογερόπουλος, Τάκης Βούλγαρης, Γιάννης Θεοδωρόπουλος, Στάθης Κριαράς, Δημήτρης Χειμώνας, Μένης Πεπές, Γιώργος Αθανασόπουλος, Γιώργος Δάγκαρης (Φιλόλογος), φωτο από Αθανασία Σεσσέ                 

Το όνειρο μιας παιδικής χαράς!


Στο χωριό μου, στο Καλλίκωμο έχουμε δύο παιδικές χαρές. η πρώτη είναι πιο παλιά, η δεύτερη όμως φτιάχτηκε το 2008. Σ' αυτή την παιδική χαρά πήγαιναν όλα τα παιδιά,  γιατί δεν ήταν κλασσική, είχε διαφορετικά παιχνίδια, π.χ. αντί για γύρω -γύρω όλοι είχε μια μεγάλη ρόδα από τρακτέρ και το περίεργο ήταν πως όλα τα παιχνίδια ενωνόντουσαν μεταξύ τους!
Μετά όμως από κάποιο χρονικό διάστημα, τα παιδιά άρχισαν να πηγαίνουν το ίδιο και στις δύο( και στην παλιά και στην καινούργια). Μόνο που στις παιδικές δεν πηγαίνουν μόνο μικρά παιδιά, αλλά και μεγάλα, τα οποία για να κάνουν "μαγκιές" άρχισαν να καταστρέφουν  και να χαλάνε την παιδική χαρά. Μετά από το λίγο άρχισαν να κάνουν το ίδιο και τα μικρά παιδιά που είχαν δει τα μεγαλύτερα και ήθελαν να τα μιμηθούν.
Το αποτέλεσμα ήταν να καταστραφεί  πολύ γρήγορα η παιδική χαρά κι έτσι τα παιδιά δεν είχαν που να πάνε πια. Τώρα πια είναι ετοιμόρροπη και ιδιαίτερα επικίνδυνη για τα παιδιά.  Εμείς θέλουμε να φτιαχτεί και πάλι η παιδική χαρά και ελπίζουμε  να έχουν καταλάβει το λάθος τους αυτοί που την χάλασαν!
Δήμητρα Σαγρή



Όχι στο παθητικό κάπνισμα!

Το παθητικό κάπνισμα είναι ένας από τους παράγοντες που απειλούν καθημερινά την υγεία, το πολυτιμότερο αγαθό ενός ανθρώπου. 
Οι κίνδυνοι γι' αυτούς που αναγκάζονται να εισπνέουν τον καπνό των διπλανών τους είναι το ίδιο μεγάλοι και σοβαροί όσο και για τους καπνιστές.
Είναι πλέον επιστημονικά αποδεδειγμένο, ότι ο καπνός του τσιγάρου αποτελεί μια από τις κύριες αιτίες καρκίνου του πνεύμονα, του στόματος, του στομάχου κ.α. Επίσης έχει ολέθριες συνέπειες κυρίως στον οργανισμό των νέων, των παιδιών και των εφήβων. Προκαλεί σοβαρά προβλήματα στο αναπνευστικό, αλλά και το ανοσοποιητικό σύστημα. Μειώνει την αντοχή στην άσκηση και τις επιδόσεις στον αθλητισμό και αναστέλλει ακόμη και την ανάπτυξη των νέων.
Όλα αυτά και άλλα πολλά κρύβονται πίσω από το παθητικό κάπνισμα που με ύπουλο τρόπο βλάπτει την υγεία μας.
Αυτό γίνεται συνήθως είτε μέσα στην οικογένεια, είτε στην εργασία από ανθρώπους με τους οποίους έχουμε οικειότητα και γινόμαστε ελαστικοί απέναντί τους, συχνά υποτιμώντας τον κίνδυνο.
Πρέπει όμως να μην πέφτουμε σ' αυτή την παγίδα, να υπερασπιζόμαστε το δικαίωμά μας για καλή υγεία και να μην ανεχόμαστε το κάπνισμα των διπλανών μας, ακόμη κι αν αυτοί είναι οι δικοί μας άνθρωποι. Ίσως έτσι αποκτήσουμε καλύτερη υγεία και ποιότητα ζωής!
Γιώργος Τσέλλος


Το παθητικό κάπνισμα είναι κάτι πολύ σοβαρό και δυστυχώς υπάρχει και κυριαρχεί παντού. Αυτό δεν πρέπει να το ανεχόμαστε, γιατί έτσι καταστρέφουμε την υγεία μας. Ο καπνός που αναπνέουμε προκαλεί προβλήματα στο αναπνευστικό μας σύστημα. 
Πρέπει με κάθε τρόπο να αποφεύγουμε τον καπνό, γιατίι όταν αναπνέουμε τον καπνό του τσιγάρου είναι πολύ χειρότερα απ' όταν καπνίζουμε  οι ίδιοι.
Πρέπει σε κάθε χώρο να τηρούνται οι κανόνες υγιεινής. πρέπει να βάλουμε φρένο σε όσους πιστεύουν ότι το κάπνισμα είναι μαγκιά!

Ελένη Τριαντοπούλου











Σκυλίσια ζωή...

Ένα γαλλικό μπουλντόγκ
έφαγε καυτό χοτ ντογκ
και τη σος με τον κεσέ,
γι' αυτό έγινε πλισέ!
Μα δεν έπαθε και σοκ
το γαλλικό μπουλντόγκ!

Ένα κανίς απ' τη Γαλλία
ζούσε με μια παχουλή κυρία
είχε φουντωτό μαλλί,
έανε και μιζανπλί,
πριν να πάει παραλία!

Ένα τσιάουα από το Μεξικό
σήμα είχε στ' αυτιά του δορυφορικό!
Φοράει τα χρωματιστά γυαλιά του
για να τρομάξει την κυρά του,
το σκυλί το μικροσκοπικό!

Σ' ένα κουτάβι Δαλματίας
απ' τα χωριά της Κροατίας
ένα βόδι πήγαινε μαζί του
γιατί νόμισε πως τον είχε συγγενή του!
Βρε το άτυχο κουτάβι το μικρό!

Ένας ιχνηλάτης Ελληνικός
πολύ μυώδης και αθλητικός
κυνηγά λαγούς σε κάθε τόπο
και τις θηλυκές με τρόπο!
Ο έξυπνος κυνηγός
ο ιχνηλάτης ο Ελληνικός!

Ένας γερμανικός ποιμενικός
επαγγελματίας αστυνομικός
κλέφτες παίρνει στο κατόπι
τους κερνά πικρό σιρόπι!
Ο άγρυπνος φρουρός,
ο γερμανικός ο ποιμενικός!

Ένα τζακ-ράσελ α;π' την Αγγλία
δε χωρά αμφιβολία
τη μύτη του χώνει παντού
και δεν ξεφεύγει αλεπού!
το τολμηρό τζακ ράσελ από την Αγγλία!

Γιώργος Τσέλλος

Οι γονείς και παιδιά που ... ξεφεύγουν.

Κάποιοι γονείς στις μέρες μας αφήνουν τα παιδιά τους πολύ ελεύθερα, σχεδόν ανεξέλεγκτα. Αυτό όμως δεν είναι σωστό. Οι γονείς πρέπει να αγαπούν και να φροντίζουν τα παιδιά τους και δεν πρέπει να χάνουν τον έλεγχο! 
Δυστυχώς υπάρχουν παιδιά -μικρά σε ηλικία- που πηγαίνουν για κυνήγι με τους γονείς τους και χρησιμοποιούν όπλα -πράγμα παράνομο και επικίνδυνο για την ηλικία τους- και άλλα που οδηγούν μηχανάκια, αυτοκίνητα και μεγάλα αγροτικά μηχανήματα, χωρίς άδεια και δυστυχώς με την σύμφωνη γνώμη των γονιών τους. Άλλα πάλι (κορίτσια και αγόρια) μικρά 12-15 χρόνων να καπνίζουν και να πίνουν κάποια με την παρότρυνση και των γονιών τους. Συνήθως αυτό γίνεται στο σπίτι όπου το παιδί από πολύ μικρή ηλικία θα πιει "ένα κρασάκι" με τους γονείς ή τους παππούδες, οι οποίοι ενδέχεται και να μη γνωρίζουν τη ζημιά που προκαλούν στο παιδί.
Με αυτό τον τρόπο τα σημερινά παιδιά ξεφεύγουν και δεν έχουν κανένα όριο. Συχνά θέλοντας  να γίνουν αποδεκτά στις παρέες κάνουν διάφορες απερισκεψίες( κυρίως τα αγόρια που το κάνουν για μαγκιά).
Δυστυχώς οι γονείς πολλές φορές ζουν μέσ' στο σκοτάδι και δεν πιστεύουν πως το παιδί τους μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο... Αλλά και οι γονείς αυτών των παιδιών είναι σαν να μη νοιάζονται και να μην ενδιαφέρονται να φροντίσουν τα παιδιά τους κι έτσι αυτά ανενόχλητα πίνουν, καπνίζουν, παίρνουν ουσίες και κάνουν πολλά πράγματα που δεν αρμόζουν στην ηλικία τους.
Αυτά τα παιδιά ζουν ανάμεσά μας, είναι οι φίλοι μας κι οι συμμαθητές μας και πρέπει να τα προστατεύσουμε και να προσέχουμε να μην κατρακυλήσουμε κι εμείς στο δρόμο τους....

Δήμητρα Σαγρή

Φύση... υπό εξαφάνιση!

Τα ζώα και κυρίως τα πουλιά αποτελούν τον πιο φανερό δείκτη υγείας του Περιβάλλοντός μας. Η εξαφάνισή τους ή η μείωσή των πληθυσμών τους συνδέεται άμεσα με κινδύνους που υποβαθμίζουν τη φύση και το περιβάλλον και απειλούν και τους ανθρώπους.
Στην περιοχή μας πολλά είδη κινδυνεύουν να εξαφανισθούν, έχουν μειωθεί ανησυχητικά ή έχουν ήδη εξαφανιστεί. Η καταστροφή των φυσικών δασών και βιοτόπων, οι αποξηράνσεις των υγροτόπων, η αλόγιστη χρήση φυτοφαρμάκων, η λαθροθηρία και γενικά η επέκταση των ανθρώπινων δραστηριοτήτων σε βάρος της φύσης, ενοχλούν συστηματικά διώκουν και τελικά εξοντώνουν την άγρια πανίδα γύρω μας, είτε από άγνοια, είτε σκόπιμα.
Πτηνά όπως ο τσαλαπετεινός, ο συκοφάγος, ο κούκος και ο γκιώνης, αρπακτικά όπως ο χουρχουριστής και το σαΐνι, καθώς και αρκετά είδη τσίχλας, έχουν σχεδόν εκλείψει απ' τον φτερωτό κόσμο της περιοχής μας. Αλλά και κάποια είδη ζώων υπάρχουν πια μόνο στις αναμνήσεις και τις διηγήσεις των παλαιότερων. Το τσακάλι. ο σκίουρος και η βίδρα έχουν εξαφανιστεί, όχι επειδή θεωρούνται θηράματα, αλλά επειδή εύκολα κρίνονται επιβλαβή για τον άνθρωπο και εξοντώνονται χωρίς δεύτερη σκέψη απ' αυτόν. Και το αποτέλεσμα... Διατάραξη της φυσικής ισορροπίας και πολύ μεγαλύτερη απειλή για τον άνθρωπο. 
Είναι καιρός λοιπόν να αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας! Να υπάρξει ενημέρωση και αποτελεσματική προστασία των βιοτόπων και της πανίδας τους. Πως όμως θα γίνει αυτό; Σίγουρα όχι μόνο με τα κατάλληλα νομοθετικά μέτρα...
Ο καθένας πρέπει να γνωρίσει τα πουλιά και τα ζώα ου τόπου του, όχι μόνο για να χαρεί την ομορφιά και τη γοητεία τους, αλλά και για να συνειδητοποιήσει τη μεγάλη σημασία και τον καθοριστικό ρόλο τους στη διατήρηση της υγείας, της ισορροπίας και της ζωής στη φύση.

Γιώργος Τσέλλος
     ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΑΤΩΝ
  Κανείς δεν θα μπορούσε να μείνει ασυγκΊνητος στο ζήτημα των απορριμμάτων. Στα χωριά μας το τελευταίο διάστημα τα σκουπίδια είναι σωροί έξω από τους κάδους. Μια μόνιμη λύση δεν υπάρχει στην αποκομιδή των σκουπιδιών, και περιφέρονται από χωματερή σε χωματερή.Η αναζήτηση χώρων για την υγιειονομική ταφή των απορριμμάτων προκαλεί πολλές φορές σοβαρές κοινωνικές συγκρουσείς,γιατί κανένας δε θέλει τα σκουπίδια δίπλα του. Από τον κάδο συλλογής μέχρι το σκουπιδότοπο. Μια ολοκληρωμένη προσέγγιση στην διαχείρηση των απορριμμάτων δεν μπορεί να γίνει χωρίς την ενεργό συμμετοχή του πολίτη. Ο καθένας πρέπει να κάνει μια προσπάθεια μείωσης των παραγόμενων ποσοτήτων απορριμμάτων. Αυτό μπορεί να γίνει με την επαναχρησιμοποίηση της ανακύκλωσης και την κομποστοποίηση. Μπορούμε να ανακυκλώσουμε πλαστικό, χαρτί και αλουμίνιο. Να τα μαζέψουμε σε ειδίκους κάδους και από αυτούς τους μπλέ κάδους τα ανακυκλώσιμα υλικά θα πάνε σε Κ.Δ.Α.Υ. ( κέντρα Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών). Σε όλη την Ελλάδα έχουμε συνολικά 28Κ.Δ.Α.Υ. Σε αυτά τα κέντρα μεταφέρονται τα υλικά για επαναχρησιμοποίηση. Υπολογίζεται ότι η ανακύκλωση έχει μειωθεί κατά 22-30% τα τελευταία 3 χρόνια λόγω της οικονομικής κρίσης, λόγω της κακής χρήσης της ανακύκλωσης από τους δήμους και λόγω λαθρεμπορίου ανακυκλώσιμων υλικών στους μπλέ κάδους, με αποτέλεσμα τη μείωση των εσόδων και την παύση λειτουργείας αρκετών Κ.Δ.Α.Υ. σε όλη την Ελλάδα.Τα φυτικά απορρίμματα θα περισυλλέγονται από ειδικούς κάδους στους οποίους θα τοποθετούνται κλαδιά δέντρων,χορτάρι, φύλλα κ.α. Από αυτά θα παρασκευάζεται μετά από επεξεργασία λίπασμα. Τα μεγάλα και ογκώδη αντικείμενα πρέπει να περισυλλέγονται και να ανακυκλώνονται κι αυτά.'Ολα αυτά πρέπει να τα κάνουμε μόνιμα, υποχρεώτικα και όχι εθέλοντικα για να οδηγήσει στη μείωση των απορριμμάτων κατά 80% . Πρέπει να δημιουργηθεί ένας ΚΩΔΙΚΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗΣ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ ή ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ κατά το πρότυπο του Κ.Ο.Κ.(Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας) που απαιτεί εννιαία εφαρμογή και κυρώσεις στους παραβάτες. Σύμφωνα με τον οικολογικό κώδικα υποχρεούμαστε:
 1. Να ξαναχρησιμοποιούμε όσο πιο πολλά υλικά μπορούμε
 2. Όταν αγοράζουμε προϊόντα προτιμούμε τα υλικά που ανακυκλώνονται.
 3. Ανακυκλώνουμε (χαρτί, πλαστικό, αλουμίνιο, γυαλί, αποφάγια, μπαταρίες, μεγάλες ηλεκτικές συσκευές).
 4. Κομποστοποιούμε οργανικά απορρίμματα ( φύλλα, υπολλείματα λαχανικών) και τα χρησιμοποιούμε για λίπασμα.
 5. Δεν πετάμε τίποτα (ρούχα,παπούτσια,και άλλα αντικείμενα) τα δίνουμε σε όποιον τα χρειάζεται.
 6. Δεν αγοράζουμε περιτά πράγματα παρά μόνο εκείνα που χρειαζόμαστε για να έχουμε λιγότερα απορρίμματα.
 7. Αποφεύγουμε τις πλαστικές σακκούλες μιας χρήσης και χρησιμοποιούμε μια οικολογική τσάντα.
Σταματοπούλου Ευσταθία - Μαρία Πανουτσοπούλου

ΚΕΡΑΜΙΚΑ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ


ΚΕΡΑΜΙΚΑ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ

Η άργιλος…
Άμορφο φυσικό υλικό που αποτελείται από ενώσεις του αργιλίου (Al), πυριτίου (Si), υδρογόνου (H),οξυγόνου (Ο). 
Κατά τη διαμόρφωση των εδαφών τα αργιλοπυριτικά πετρώματα αναμειγνύονται με:
-οξείδια και υδροξείδια μετάλλων: σιδήρου (Fe), μαγγανίου (Mn), 
χρωμίου (Cr)
- αλκάλια: κάλιο (K), νάτριο (Na)
- αλκαλικές γαίες: μαγνήσιο (Mg),ασβέστιο(Ca)
- οξέα και άλατα
- οργανικές ύλες ή οργανικά κολλοειδή    

Ο πηλός…
Το αργιλόχωμα όταν αναμειχθεί με νερό, μετατρέπεται σε εύπλαστη μάζα που θυμίζει λάσπη και μπορεί να πάρει οποιαδήποτε μορφή και σχήμα. Όταν ο πηλός στεγνώσει σκληραίνει, μπορεί να ψηθεί και να παραμείνει αναλλοίωτος με το χρόνο, όπως δείχνουν και τα τόσα ευρήματα από την αρχαιότητα.                

Η κεραμική…

 Είναι μια πανάρχαια τέχνη που χρησιμοποιεί ως πρώτη ύλη το αργιλόχωμα, δηλαδή άργιλο με προσμείξεις. Αποτελεί μια από τις αρχαιότερες  τέχνες του ανθρώπου, κοινή σε όλους τους λαούς λόγω της αφθονίας της πρώτης ύλης.
     
Στην ουσία ο άνθρωπος από την Προϊστορική εποχή, χρησιμοποιώντας το πιο απλό και άμεσο υλικό -το χώμα, με υποτυπώδη επεξεργασία -λίγο νερό, μπορούσε να το μετατρέψει σε πηλό και να δημιουργήσει έργα. 
Ο εύπλαστος πηλός, το υγρό αργιλώδες χώμα, απασχόλησε τον άνθρωπο τουλάχιστον από την Ανώτερη Παλαιολιθική εποχή .
    
Οι προσπάθειές του να σταθεροποιήσει τη μορφή των σκευών που κατασκεύαζε από πηλό συνδέονται με την πυροτεχνολογία, το ψήσιμο δηλαδή στη φωτιά, είναι μακροχρόνιες και ευοδώνονται στη διάρκεια της Νεολιθικής εποχής, αρχικά στην Εγγύς Ανατολή (αρχές 7ης χιλιετίας π.Χ.) και στη συνέχεια στην περιοχή του Αιγαίου (τέλη 7ης χιλιετίας π.Χ.).
                                                       
                      Τμήμα κλιβάνου παραγωγής κεραμικών κατά τη 
                                           Μέση Νεολιθική Εποχή                                                                                                                                                       
  Κάθε λαός, για τις καθημερινές του ανάγκες, δημιούργησε σκεύη στα οποία αποτύπωσε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του. Θραύσματα κεραμικών, που βρέθηκαν σε ένα σπήλαιο της Κίνας και χρονολογήθηκαν ότι έχουν ηλικία περίπου 17.500 - 18.300 ετών, μεταφέρουν κατά τουλάχιστον 1.000 χρόνια στο παρελθόν την «αυγή» της τέχνης της αγγειοπλαστικής και θεωρούνται τα αρχαιότερα στον κόσμο.

Η κεραμική στην Ελλάδα
   
    Στον τόπο μας η κεραμική είναι γνωστή περίπου από το 6.000 π.Χ. και το όνομά της το χρωστά στον Κέραμο.
                            
Ο πηλός, η πρώτη ύλη των σκευών αυτών, υπήρχε άφθονος σε πολλά μέρη του ελληνικού κόσμου και μάλιστα ήταν συχνά εξαιρετικής ποιότητας, δίνοντας την ευκαιρία στους Έλληνες να δημιουργήσουν πλήθος αδιακόσμητων και διακοσμημένων αγγείων, για την κάλυψη κυρίως των καθημερινών οικιακών τους αναγκών.
                                                     
 Στον Ελλαδικό χώρο, η αγγειοπλαστική αρχικά ακμάζει στην Κρήτη στα πρώτα Μινωικά χρόνια 3000-2100π.Χ. και φτάνει στη μεγαλύτερη ακμή της στα μέσα Μινωικά 2100-1580 π.Χ. με την μορφή κυρίως πήλινων σκευών.     

    Παρατηρώντας τις πρώτες ύλες (άργιλο- πηλό), τις φόρμες και την τεχνική κατασκευής (ειδικά των μεγάλων πιθαριών), αλλά και τον τρόπο ψησίματος που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι πρόγονοί μας, νιώθουμε ότι η μοναδική αυτή τέχνη έχει περάσει δια μέσου των αιώνων χωρίς ριζικές αλλαγές και συνεχίζεται ακόμα και σήμερα στον τόπο μας.

Δημιουργίες από χώμα, νερό, αέρα και φωτιά…

    Στα πλαίσια της εργασίας «Τέχνη και φυσικές επιστήμες - έμπνευση και εφαρμογή», αποφασίσαμε να ασχοληθούμε με τον πηλό και τα κεραμικά. 
    Δημιουργήσαμε λοιπόν έργα, από το πιο απλό υλικό που μπορεί να φανταστεί κανείς :το χώμα. Δημιουργίες, από μια άμορφη μάζα πηλού, που σταδιακά άρχισε να μεταμορφώνεται με τα ίδια μας τα χέρια σε κάτι μοναδικό.

Το πλάσιμο του πηλού

    Αφού αναμείξαμε το αργιλόχωμα με νερό και δημιουργήθηκε εύπλαστος πηλός, αρχίσαμε να του δίνουμε μορφή.
    Όλα τα έργα μας είναι εμπνευσμένα από τη φυσική και τη χημεία. Φτιάξαμε σφαιρικές και κωνικές φιάλες, μια διάταξη απόσταξης, προσομοιώματα  μορίων, ζυγαριά, μανόμετρο, το νήμα της στάθμης.
    Με αυτόν τον τρόπο, εκτός από την γνωριμία μας με τον πηλό και τα κεραμικά, ήρθαμε σε επαφή με αντικείμενα και έννοιες της φυσικής και της χημείας και προσπαθήσαμε να τα αποδώσουμε με μια άλλη, πιο καλλιτεχνική ματιά!
Το ψήσιμο των κεραμικών
    Όταν ολοκληρώθηκαν οι κατασκευές μας, αφήσαμε τα αντικείμενα στον αέρα να ξηρανθούν καλά και στην συνέχεια τα ψήσαμε σε ειδικούς φούρνους σε θερμοκρασία περίπου 980- 1000οC.
    Το ψήσιμο δημιουργεί στα αντικείμενα από άργιλο διάφορες φυσικές και χημικές αλλοιώσεις, με τελικό αποτέλεσμα τη μετατροπή του απορροφητικού και εύπλαστου υλικού σε πορώδες και σκληρό. Η παρουσία των ενώσεων του σιδήρου δίνει στην άργιλο τα γνωστά χρώματά της. Με τη θέρμανση, οι ενώσεις του σιδήρου μετατρέπονται κατά το μεγαλύτερο μέρος σε οξείδια του σιδήρου που προσδίδουν στα πήλινα ψημένα αντικείμενα το χαρακτηριστικό κόκκινο χρώμα τους.

Ευχαριστούμε πολύ τον κύριο Παναγιωτόπουλο,  που προσέφερε αφιλοκερδώς και με εξαιρετική προθυμία, τον πηλό, αλλά και την τεχνογνωσία και το ψήσιμο των κεραμικών.

Το βάψιμο των κεραμικών
    Για να αποκτήσουν τα κεραμικά γυαλιστερή επιφάνεια με όμορφα χρώματα και σχήματα, επικαλύπτονται με κατάλληλα υλικά και ψήνονται ξανά σε θερμοκρασία 1030- 1050οC.
    Εμείς βάψαμε μόνο κάποια κεραμικά με μια πιο απλή τεχνική, οπότε δεν χρειάστηκε να ψηθούν ξανά.
              


Τελικό στάδιο - συναρμολόγηση διατάξεων

    Μετά την ολοκλήρωση και του βαψίματος των κεραμικών, περάσαμε στην τελική φάση της εργασίας μας. Την συναρμολόγηση κάποιων διατάξεων όπως το μανόμετρο, τη ζυγαριά, το νήμα της στάθμης. Φτιάξαμε τα προσομοιώματα των μορίων και την συσκευή απόσταξης.
Χρησιμοποιήσαμε γυάλινους σωλήνες, πώματα από φελλό, ξύλινα καλαμάκια, διάφορα νήματα. Μετρήσαμε, ζυγίσαμε, κόψαμε, κολλήσαμε και τελικά δημιουργήσαμε…
    Η εργασία μας έφτασε κάπως έτσι στο τέλος της. Σε όλη αυτή την προσπάθεια συνεργάστηκε μαζί μας και η καθηγήτριά μας των εικαστικών η οποία μας πρόσφερε πολύτιμη βοήθεια. Το αποτέλεσμα της συνάντησης των φυσικών επιστημών με την τέχνη, είναι αυτά τα έργα που σας παρουσιάζουμε σήμερα.
    Για μας, η εργασία αυτή ήταν η ευκαιρία να δούμε τη φυσική και τη χημεία, μέσα από τη μαγεία της κεραμικής και τη χαρά του να «γεννάς» κάτι, να το πλάθεις με τα ίδια σου τα χέρια από το μηδέν. Πλάθοντας τον πηλό, γνωρίσαμε την ενέργεια, την πίεση, τη μάζα, τα άτομα, τα μόρια με τρόπο διαφορετικό! Και ναι, μπορούμε τελικά να πούμε ότι οι φυσικές επιστήμες δεν είναι μόνο νόμοι, τύποι, ασκήσεις και χημικές αντιδράσεις που κάποιες φορές μας δυσκολεύουν. Είναι πηγή έμπνευσης και αυτή ίσως να είναι η μαγεία τους! Ελπίζουμε να καταφέραμε να μεταφέρουμε λίγη απ’ τη μαγεία αυτή και σε σας…

Οι μαθητές της ομάδας:                                                        

Αγγελοπούλου Αριστέα 

Μπαχούρος Νίκος

Μπράνου Ευαγγελία                 

Σεσσές Γιώργος

Σκούφη Μαρία               

Σκούφη Στεφανία

Σταικοπούλου Σερίνα                   

Φουρκαλίδη Χριστίνα

Χήνου Έλενα

Μπατζάκας Στέλιος 


Οι καθηγητές τους:           

Πούρνου Δήμητρα (ΠΕ04)

Τασούλης Βασίλης (ΠΕ04)  

Αποστολοπούλου Γιώτα (ΠΕ08)

                       

Κεραμικά και φυσικές επιστήμες







Φωτογραφίες από τη διήμερη εκδρομή σε Ναύπλιο-Τολό-Επίδαυρο