Εφηβεία και Κυνήγι!

              Το κυνήγι και οι κίνδυνοι του 

Το κυνήγι είναι από τα πρώτα πράγματα που χρειάστηκε να εφεύρει ο πρωτόγονος άνθρωπος  γιατί το να πιάσει την τροφή του αποτελούσε καθημερινό πρόβλημα! Έτσι σιγά σιγά άρχισε να επινοεί και να κατασκευάζει αρχικά δόρατα που πετούσε στα ζώα τα οποία κυνηγούσε και με το πέρασμα των αιώνων άρχισαν να κατασκευάζονται τα σύγχρονα ντουφέκια που είχαν σαφώς καλύτερα αποτελέσματα από τα δόρατα και τα άλλα προϊστορικά όπλα! Κάπως έτσι αναπτύχθηκε και ο τρόπος κυνηγίου και εφευρέθηκαν δεκάδες νέοι τρόποι θήρευσης!
Το κυνήγι όμως δεν είναι καθόλου απλό πράγμα! Όσοι ασχολούνται, το ξέρουν και επίσης είναι πολύ διαδεδομένο ότι το κυνήγι είναι ένα πολύ επικίνδυνο χόμπι. Χρειάζεται την κατάλληλη προετοιμασία, και την νοοτροπία που είναι απαραίτητη στο χόμπι αυτό! Οι κίνδυνοι που σαφώς αντιμετωπίζει ένας έφηβος είναι πολλοί και συντριπτική πλειοψηφία αυτών είναι καθοριστική για την εξέλιξη και την ομαλή συνέχεια του κυνηγίου. Το καλύτερο πράγμα για τους νέους που θέλουν να ασχοληθούν με το κυνήγι είναι η σωστή πληροφόρηση και οι σημαντικές συμβουλές που μόνο ένας έμπειρος κυνηγός μπορεί να προσφέρει . οι συμβουλές που πρέπει να δοθούν σε έναν νέο κυνηγό είναι αρκετές και αυτές θα τον συντροφεύουν σε όλες τις κυνηγετικές του δραστηριότητες.
Κάποιες από αυτές τις συμβουλές είναι οι εξής: ποτέ μα ποτέ δεν διακινδυνεύουμε κάποια βολή μας σε κάποιο θήραμα που επέλεξε μια χαμηλή πτήση για να διαφύγει. Ο λόγος που δεν το κάνουμε αυτό είναι ότι μπορεί εύκολα να τραυματιστεί κάποιος συγκυνηγός μας ή κάποιος άνθρωπος που θα μπορούσε να διέρχεται την ώρα εκείνη από το σημείο που βρισκόμαστε!
Επίσης είμαστε πολύ προσεκτικοί με τον τρόπο που διαχειριζόμαστε το κυνηγετικό μας όπλο γιατί δεν είναι παιχνίδι και είναι προτιμότερο να μην πάρουμε ένα θήραμα από το να συμβεί κάτι για το οποίο θα μετανιώνουμε και θα έχουμε τύψεις για μια ζωή. Δεν είναι λίγα τα περιστατικά που φίλοι, συγγενείς η και άγνωστοι έχουν τραυματιστεί και οδηγηθεί στα δικαστήρια ή και στη φυλακή για μια στιγμή απροσεξίας! Επίσης είναι θέμα προσωπικής ηθικής να ξέρεις πότε πρέπει να σταματήσεις! Το θήραμα το οποίο κυνηγάμε πρέπει να το σεβόμαστε και να είμαστε σε θέση να καταλάβουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε να το ενοχλούμε. Δεν είναι σωστός ο συλλογισμός του ότι πρέπει να σκοτωθεί και το τελευταίο θήραμα για να φύγουμε από τον τόπο που κυνηγάμε!
Πρέπει επίσης να ακολουθούμε τους κανόνες του κυνηγίου και να αποδείξουμε σε πολλούς ότι παρόλο που δεν είμαστε ακόμα στην κατάλληλη ηλικία για να βγάλουμε κανονικά άδεια θήρας μπορούμε να ανταπεξέλθουμε στους κανόνες και να είμαστε και στο μέλλον συνειδητοποιημένοι κυνηγοί! Ένας ακόμη κίνδυνος που αντιμετωπίζουν οι νέοι κυνηγοί είναι ότι πρέπει να είναι πάντα σε επιφυλακή διότι εάν τους πιάσει ο κυνηγετικός σύλλογος θα κατασχέσει ότι έχουν μαζί τους και θα υποστούν πολλά χρόνια την απαγόρευση το να μην μπορούν να εκδώσουν άδεια θήρας!

 Αλέξης Γεωργόπουλος

Μεγαλώνοντας...

Στην ηλικία των 15 ετών έχω απογοητευτεί αρκετές φορές από φίλους που νόμιζα πως θα ήταν δίπλα μου για πάντα ή έστω για πολύ καιρό. Λοιπόν θα πω πως είναι δύσκολη κατάσταση όταν ανακαλύπτουμε πράγματα για έναν άνθρωπο που νομίζουμε  πως γνωρίζουμε και ξαφνικά βλέπουμε μπροστά σου έναν άγνωστο! Το θέμα είναι ότι, όταν φτάσει η στιγμή να συμβεί αυτό, θα πρέπει να σκεφτούμε αν  αξίζει πραγματικά να στεναχωριόμαστε για πράγματα που συνέβησαν στη ζωή σου για να μας μάθουν να είμαστε δυνατή,

 Συνήθως τα παθήματα γίνονται μαθήματα. Και όλοι λένε: κάθε εμπόδιο για καλό. Όταν θα συμβαίνει κάτι άσχημο στη ζωή μας θα πρέπει να σηκώνουμε το κεφάλι ψηλά και με υπομονή να περνάνε όλα.

Έχω αρχίσει να καταλαβαίνω πως ελάχιστα άτομα θα  είναι δίπλα μας για να μας στηρίξουν στις δύσκολες καταστάσεις, που θα χαρούν με τη δική μας επιτυχία, που θα είναι «ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ» εκεί. Βέβαια αυτό το «για πάντα» χάνεται κάποια στιγμή και ίσως να είμαστε κι εμείς υπεύθυνοι γι’ αυτό. Αλλάζοντας τη δική μας συμπεριφορά αλλάζουμε και τη συμπεριφορά των ατόμων που έχουμε απέναντί μας, Είναι σαν αλυσίδα, όταν κάνεις κάτι άσχημο, το ίδιο θα εισπράξεις. Όλοι όμως θα πρέπει να δείξετε κατανόηση γιατί στην εφηβεία «χτίζουμε» το χαρακτήρα μας και διαμορφώνουμε την προσωπικότητά μας.

Στην εφηβεία υπάρχουν αληθινοί φίλοι; Μεγαλώνοντας συνειδητοποιώ πως είναι δύσκολο να βρεις αληθινούς φίλους. Μεγάλο και σημαντικό ρόλο παίζει «το φαίνεσθαι και το είναι», δηλαδή η ψεύτικη εικόνα του καθενός και ο αληθινός του χαρακτήρας.

Στο μυαλό μου έχει χαραχτεί μια φράση που είπε η αλεπού στον μικρό πρίγκιπα: Μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά, την ουσία τα μάτια δεν τη βλέπουν. Τι συμβαίνει άραγε όταν η καρδιά κάνει λάθος; Τότε έρχεται  ο πόνος. Στις φιλίες συχνά υπάρχουν προδοσίες  και συνήθως από κει που δεν το περιμένεις κι αυτό είναι το χειρότερο, γιατί ξαφνικά όλα γκρεμίζονται σαν ένας πύργος από τραπουλόχαρτα. Εκείνη τη στιγμή πρέπει να κάνεις υπομονή και να σκέφτεσαι πως η ζωή συνεχίζεται… έτσι απλά! Μέσα από τα δύσκολα μαθαίνεις.

Στην εφηβεία αρχίζεις να ερωτεύεσαι και τότε αρχίζεις να καταλαβαίνεις τι είναι όλα αυτά που ακούς στην τηλεόραση για πεταλούδες στο στομάχι, καμπάνες και τα λοιπά…

Δε νομίζω πως υπάρχει καλύτερο πράγμα από την αγάπη, να γεμίζεις ευτυχία, ξέροντας ότι έχεις έναν άνθρωπο να μοιραστείς τις σκέψεις σου, τα συναισθήματα σου, τα όνειρα, τις επιθυμίες σου… Είναι μοναδικό να δένεσαι, να αγαπάς και να σ’  αγαπούν.  Πρέπει όμως να το ζήσεις όσο πιο όμορφα μπορείς, χωρίς να σε νοιάζει τι θα πει ο ένας και ο άλλος… Όσο μεγαλώνεις θα νοσταλγείς τις όμορφες στιγμές της εφηβείας σου.

Σκεφτείτε πως υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν αγαπηθεί ποτέ κι από κανέναν  δεν είναι όλα ρόδινα για τους εφηβικούς έρωτες. Και εδώ υπάρχει προδοσία, ψέμα κι εκμετάλλευση Πιστεύω όμως πως είναι ακόμη πιο επώδυνο αυτό από τη φιλική προδοσία.  Πρέπει να μην ξεχνάς πως είσαι μόνο 15 χρονών κι έχεις ακόμη πολλά χρόνια μπροστά σου για να αγαπήσεις και να αγαπηθείς. Τίποτα δεν είναι εύκολο και χωρίς προσπάθεια τίποτα δε γίνεται.  Να θυμάσαι πως ότι είναι σημαντικό δε φαίνεται με την πρώτη. Πρέπει να το ανακαλύψεις.

Να έχεις πάντα στο μυαλό σου πως η ζωή είναι σαν ένα βιβλίο, οι τεμπέληδες θα το ξεφυλλίσουν γρήγορα, ενώ οι έξυπνοι θα το διαβάσουν αργά και προσεχτικά γιατί ξέρουν πως μόνοι μια ευκαιρία θα έχουν για να το διαβάσουν.

Εύα  Ανδριοπούλου

Αληθινή φιλία! Άραγε υπάρχει;

Όταν σκεφτόμαστε την παρέα μας συμπεριλαμβάνουμε στους φίλους μας όλους όσους ανήκουν σ’ αυτή. Αλλά αν το σκεφτούμε λίγο καλύτερα θα δούμε πως δεν είναι έτσι. Στην ηλικία της εφηβείας που βρισκόμαστε επιλέγουμε την παρέα και τους φίλους μας με βάση τα κοινά μας ενδιαφέροντα, τα μαθήματα και τις κοινές δραστηριότητες. Αναρωτιέμαι όμως τι θα συμβεί όταν θα είμαστε ενήλικες πια. Άραγε τότε ποιοι θα παραμείνουν φίλοι μας; Μόνο ο χρόνος μπορεί να δώσει απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα.

 Οι δυνατές και αληθινές φιλίες αντέχουν στο χρόνο και την απόσταση. Στα δύσκολα καταλαβαίνουμε ποιοι είναι οι φίλοι μας. Όταν είμαστε καλά και όλα στη ζωή μας είναι «ρόδινα» έχουμε πολλούς φίλους γύρω μας. ¨όταν όμως νοιώθουμε να «πέφτουμε» από τις αποτυχίες, την απόρριψη και τα καθημερινά προβλήματα, τότε καταλαβαίνουμε πως πραγματικός φίλος είναι αυτός που θα απλώσει το χέρι και θα μας βοηθήσει να σταθούμε όρθιοι στα δύσκολα. Αυτή είναι η πραγματική φιλία και είναι τυχεροί όσοι καταφέρουν να τη βρουν!

 

Κλεοπάτρα και Αριστέα Αγγελοπούλου

Διαφορετικοί … μα ίσοι!

 Ένα θέμα στο οποίο είμαι ευαισθητοποιημένη, είναι τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Ένα πρόσφατο γεγονός με έκανε να σκεφτώ περισσότερο. Τα άτομα με ειδικές ανάγκες δε διαφέρουν από τους υπόλοιπους ανθρώπους. Έχουν τα ίδια συναισθήματα, τις ίδιες επιθυμίες, αγαπάνε και πονάνε όπως όλοι οι άνθρωποι. Όμως πολλοί άνθρωποι δε συμμερίζονται την ίδια άποψη. Τους θεωρούν κατώτερους και τους αγνοούν με αποτέλεσμα να τους δυσκολεύουν τη ζωή. Συχνά παρκάρουν στις θέσεις των αναπήρων και κλείνουν τα πεζοδρόμια με τις ειδικές ράμπες.

Τα άτομα με ειδικές ανάγκες είναι ισότιμα μέλη της κοινωνίας και πρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα. Πρέπει να καταλάβουμε πως θα μπορούσε ο καθένας από εμάς ή κάποιο αγαπημένο μας πρόσωπο να είναι στη θέση τους. Η αναπηρία δεν είναι επιλογή κανενός!

Αυτό που χρειάζονται όλοι οι άνθρωποι  και περισσότερο τα άτομα με ειδικές ανάγκες είναι η αγάπη και ο σεβασμός όλων μας. Χρειάζονται την αποδοχή και τη φιλία μας, κάποιες φορές ίσως να χρειάζονται και τη βοήθειά μας. Δε χρειάζονται ψεύτικες φιλοφρονήσεις και τη λύπηση. Τα άτομα με ειδικές ανάγκες είναι προικισμένα με πολλά χαρίσματα, έχουν δύναμη ψυχής και είναι άξια θαυμασμού. Συχνά καταφέρνουν να αναπτύσσουν σε έντονο βαθμό τις άλλες ικανότητες που διαθέτουν. Γι’ αυτό και δεν πρέπει να τα αποκαλούμε άτομα με ειδικές ανάγκες, αλλά άτομα με ιδιαίτερες ικανότητες.

Κλεοπάτρα Αγγελοπούλου

Ανήλικοι και Εργασία

Αναμφισβήτητα ένα πρόβλημα που απασχολεί σε μεγάλο βαθμό τη σημερινή κοινωνία είναι οι σχέσεις των νέων με την εργασία. Ασφαλώς το δικαίωμα στην εργασία είναι ιερό. Όλοι οι άνθρωποι που αποσκοπούν να εξασφαλίσουν το επάγγελμα εκείνο που θα τους  εξασφαλίσει ικανοποιητικό βιωτικό επίπεδο και θα τους καλύψει ψυχικά και δημιουργικά. Συχνά όμως αυτό το δικαίωμα αποτελεί παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όταν αφορά τους νέους ανθρώπους και ιδιαίτερα τα παιδιά. Πράγματι πολλές φορές γινόμαστε μάρτυρες της ανήλικης εργασίας, δηλαδή της εργασίας των παιδιών που από μικρή ηλικία μπαίνουν στο χώρο της εργασίας.

Ένας παράγοντας που οδηγεί σε αυτό είναι τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι οικογένειες των παιδιών, με αποτέλεσμα τα παιδιά αντί να παίζουν και να πηγαίνουν σχολείο, να εργάζονται σκληρά. Περισσότερο εντοπίζουμε την εργασία στους ανήλικους μετανάστες, οι οικογένειες των οποίων αντιμετωπίζουν έντονα το πρόβλημα της επιβίωσης. Επίσης έντονο είναι το πρόβλημα στις χώρες του Τρίτου κόσμου, όπου τα παιδιά συχνά πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης, κακοποιούνται και συχνά εργάζονται σε απάνθρωπες συνθήκες. Η ανήλικη εργασία επειδή είναι φθηνή εργασία συχνά συνδέεται με την κακοποίηση και τη βία. Τα παιδιά συχνά εξωθούνται και στην επαιτεία, δηλαδή να ζητιανεύουν στα φανάρια, αλλά και σε άλλες παράνομες ενέργειες.

Όλα τα παραπάνω είναι αντίθετα με την παιδική φύση. Κάθε παιδί έχει ανάγκη από αγάπη, στοργή και προστασία, εκπαίδευση και ψυχαγωγία. Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να του στερήσει αυτά τα δικαιώματα.  Επομένως είναι υποχρέωση του κράτους και των πολιτών να μεριμνήσουν για την εφαρμογή των νόμων  και την προστασία των δικαιωμάτων του παιδιού. Είναι απαραίτητο να δραστηριοποιηθούν διεθνείς οργανισμοί και μη κυβερνητικές οργανώσεις και να καταδικάσουν το φαινόμενο της εργασίας των ανηλίκων. Τα παιδιά είναι το μέλλον του κόσμου. Όταν τους στερούμε δικαιώματα τους καταστρέφουμε το μέλλον ΜΑΣ!

Μιλτιάδης Κουής