Υπογράφοντας ... σκουπίδια!


από τις μαθήτριες Μποσνακίδου Κατερίνα
                    και     Ζωγόγιαννη Φιλοθέη

Που πάνε τα σκουπίδια…

                                                                   Που πάνε τα σκουπίδια…


Τα σκουπίδια μετά από το σπίτι μας κάνουν ένα τεράστιο ταξίδι που αυτό βλάπτει και εμάς και το περιβάλλον μας. Μόλις οι κάδοι γεμίσουν έρχονται τα φορτηγά να τα πάρουν και πολλές φορές αργούν και τα σκουπίδια, επειδή δεν χωράνε πέφτουν στους δρόμους με αποτέλεσμα να μυρίζουν άσχημα ή και να αρρωστήσουν μερικοί.

ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Μετά από το μάζεμα τους από την πόλη, τα μεταφέρουν σε διάφορα μέρη μακριά από πόλεις και χώρια σε γκρεμούς, βουνά ακόμη και σε ποτάμια με αποτέλεσμα να καταστρέφουν το οικοσύστημα τις περιοχής.

ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Στις χωματερές, στα μέρη που πάνε τα σκουπίδια, ζουν ακόμα και άνθρωποι άστεγοι, που δεν έχουν νερό και φαγητό. Όμως τα υγρά αυτά που βγαίνουν από τα σκουπίδια μπαίνουν στο έδαφος και η καλλιεργήσιμη γη μολύνεται και μολύνονται και τα φυτά που καλλιεργούνται με αποτέλεσμα να τρώμε τα μολυσμένα και να αρρωσταίνουμε και εμείς οι ίδιοι.

Ακόμα πολλά σκουπίδια και απόβλητα πέφτουν και στα ποτάμια που και αυτό το νερό είναι χρήσιμο γιατί το θέλουμε να πιούμε και να ποτίσουμε. Όλα αυτά στα ποτάμια προέρχονται συνήθως από τα σκουπιδιάρικα, τα εργοστάσια, τις βιομηχανίες, αλλά και τα νοσοκόμα.

ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΧΩΜΑΤΕΡΕΣ

Και το πιο σημαντικό είναι ότι από όλη αυτή την μυρωδιά αλλά και τον καπνό που βγαίνει όταν καίνε τα σκουπίδια είναι πολύ καταστροφικός για την ατμόσφαιρα και για όλους τους ζωντανούς οργανισμούς στην γη. Με αποτέλεσμα πολύ οργανισμοί πεθαίνουν από την υπερβολική μόλυνση αλλά εκτός από αυτό καταστρέφεται το περιβάλλον μας.


ΖΩΑ ΝΕΚΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΟΛΥΝΣΗ

Για αυτούς τους λόγους πρέπει να προσέχουμε πως μεταχειριζόμαστε τα σκουπίδια και γενικότερα πρέπει να προσέχουν οι εταιρίες για μα μην δημιουργηθούν αλλά προβλήματα στον πλανήτη μας.

ΔΙΑΤΗΡΗΣΤΕ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΜΑΣ ΚΑΘΑΡΟ!


                                                                                                                                      ΕΝΤΙ ΤΣΕΛΑΜΙ

«Ιστορία –Λαογραφία του χωριού μου». Διονύσιος Καραγιάννης

«Το βιβλίο του Διονύση Καραγιάννη»

Οι σεισμοί του 1965 έγιναν η αιτία για τον πλέων συνταξιούχο δάσκαλο Διονύση Καραγιάννη να γράψει το βιβλίο, με τίτλο «Ιστορία –Λαογραφία του χωριού μου».

Σε ένα μέρος του βιβλίου αυτού που ονομάζεται ατομικό ημερολόγιο αναφέρει τις μεγαλύτερες καταστροφές από σεισμούς στο κόσμο που μέσα σε αυτούς βρίσκεται ο σεισμός που έγινε στην περιοχή μας τη χρονιά του 1965. Αναλυτικότερα στο βιβλίο αναφέρει: «Την εποχή αυτή πίστευαν πως ο θεός των αρχαίων Ελλήνων όταν θύμωνε ταρακουνούσε τη γη και προξενούσε υλικές καταστροφές και ανθρώπινα θύματα. Έτσι το 1965 στην περιφέρεια μας ένας ισχυρός σεισμός προξένησε σοβαρές ζημιές με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν κατολισθήσεις στα σπίτια. Αποτέλεσμα αυτής της καταστροφής ήταν οι μετακινήσεις των χωριών: Σκιλλουντίας, Λαδικού, Πλουτοχωρίου, Διασέλλων κ.α.

Οι μεγαλύτερες καταστροφές από σεισμούς με ανθρώπινα θύματα ήταν οι παρακάτω.

1. 79 π.χ. καταστροφή της Πομπηίας

2. 1609 μ.Χ. Αίτνα νεκροί 20.000

3. 1792μ.χ. Ουνζεν-Ντάκι Ιαπωνία νεκροί 10.452

4. 1793μ.,χ Ισλανδία νεκροί 10.000

5. 1815μ.χ. Τόμπορο Ινδία νεκροί 92.006

6. 1883 μ.Χ. Σουμάτρα νεκροί 36.000

7. 1962 μ.Χ. Μόν-Πέλε νεκροί 38.000

8. 1948 μ.Χ. Βιλαρίκα χιλή νεκροί 100.000

9. 1951 μ.Χ. Γουινέα νεκροί 4.000

10. 1963 μ.Χ. Αγκούκ μπάλι νεκροί 2.000

11. 1985 μ.Χ. Μεξικό νεκροί 2.000

12. 1985 μ.Χ. Κολομβία νεκροί 2.500

13. 1556μ.χ. έγινε ο πιο τρομερός σεισμός στην Κίνα προκαλώντας τον θάνατο σε πάνω από 800.000 ανθρώπων και το 1976 πάλι στην Κίνα με 240.000 νεκρούς.



Αθανασία Αγγελοπούλου

Γεωργία Βασιλακοπούλου

Γιατί ο χορός είναι ...η ζωή μας!

Ο ΧΟΡΟΣ… ΜΑΣ


Γιατί η ζωή είναι σαν τον χορό…

αν κάνεις ένα λάθος βήμα, απλά συνεχίζεις!

Χορός! Μια μικρή λέξη με τόσο μεγάλο νόημα! Ο χορός για πολλούς είναι τρόπος έκφρασης, για άλλους ευχάριστη δραστηριότητα, επάγγελμα ή και τρόπος ζωής. Από τα αρχαία χρόνια, μέχρι και σήμερα αποτελεί όλα τα παραπάνω και έχει ανεκτίμητη αξία. Από μπαλέτο μέχρι βαλς, και από tangoμέχρι rock ‘n’ roll. Δεν χρειάζεται να έχεις ταλέντο, ούτε να το έχεις διδαχθεί. Όλοι έχουμε τον χορό μέσα μας και όλοι μπορούμε να χορέψουμε. Είναι κάτι αυθόρμητο! Επειδή κάνουμε και εμείς χορό, σας συμβουλεύουμε να ξεκινήσετε και εσείς και δεν θα χάσετε. Εκτός από τη δημιουργία ενός δυνατού, ωραίου σώματος, ο χορός είναι και τρόπος έκφρασης. Ας χορέψουμε λοιπόν…



Αγγελική Μπουλαλά

Αθανασία Σεσσέ

Νατάσα Σταυροπούλου

Ο σεισμός του 1965 και ο αντίκτυπος του στο χωριό της Πλατιάνας

Κανένας δεν έχει ξεχάσει τον σεισμό στης 5 Απριλίου του 1965 που κάλυψε μεγάλο μέρος της δυτικής Ελλάδας. Ο σεισμός 6,2 ρίχτερ με κέντρο την Μεγαλόπολη κατέστρεψε τα πάντα. Ποιο συγκεκριμένα σε αυτόν οφείλουν την σημερινή τους τοποθεσία τα χωριά Καλυβάκια, Καλλίκωμο, Πλουτοχώρι [Τόγια] ,Σκιλλουντία κ.λ.π. Επίσης πολλά χωριά καταστράφηκαν και από τότε ερημώθηκαν [Κρουνοί,Λαδικό].
Τα αίτια της τόσο μεγάλης καταστροφής οφείλονται στο ότι τα πιο πολλά σπίτια ήταν κατασκευασμένα πάνω από 100 χρόνια και στο ότι ελάχιστα από αυτά είχαν φτιαχτεί με μπετό και έτσι δεν είχαν πολύ καλή αντισεισμική προστασία.

Στην Πλατιάνα το 93% των σπιτιών του χωρίου καταστράφηκε.  Αμέσως μετά την καταστροφή πολλοί άνθρωποι του χωρίου που τα σπίτια τους καταστράφηκαν έμεναν σε σκηνές. Ελάχιστα σπίτια ήταν κατάλληλα να κατοικηθούν. Μετά την καταστροφή και αφού τα πράγματα ηρέμησαν οι άνθρωποι του χωρίου ζήτησαν από το κράτος τα αναμενόμενα δάνεια για την επιδιόρθωση και κατασκευή των νέων σπιτιών, τα οποία είχαν υποσχεθεί οι ίδιοι οι πολιτικοί στους πολίτες. Μάλιστα για να σταματήσουν τις διαμαρτυρίες χαρακτήρισαν το χωριό ακατάλληλο και ζήτησαν να του αλλάξουν θέση (πράγμα που δεν έγινε ποτέ - χάρη στις αντιδράσεις των κατοίκων του, οι οποίες είχαν ως αποτελέσματα το 1970 την έγκριση των δανείων από το κράτος και την κατασκευή νέων σπιτιών σε όλο το χωριό εκτός από ελάχιστες περιπτώσεις. Αξιοσημείωτο επίσης είναι το γεγονός πως η εκκλησία και πολιούχος του χωρίου, η Αγία Τριάδα, που τότε βρισκόταν στα θεμέλια δεν έπαθε απολύτως τίποτα.
Άγγελος Κοτρέτσος, Δημήτρης Λαμπρόπουλος

Συνέντευξη με κάποιον που έζησε το σεισμό

Συνέντευξη από ένα άτομο που έζησε τον σεισμό του 1.965 στον Νομό Ηλείας και θα μας απαντήσει στις παρακάτω ερωτήσεις. Το άτομο αυτό είναι ο παππούς μου…




-Πότε έγινε ο σεισμός παππού;

-Ο σεισμός έγινε το 1.965 και θυμάμαι ότι ήταν Απρίλιος μήνας. Κούναγε δύο μήνες περίπου. Μαύρο Πάσχα κάναμε.



-Ήταν μεγάλος ο σεισμός;

-Είχε επίκεντρο κάπου στη Μεγαλόπολη. Ήταν πολύ δυνατός και κράτησε πάρα πολύ ώρα.



-Πόσα ρίχτερ ήταν ο σεισμός παππού;

-Δε θυμάμαι, παιδάκι μου αλλά θυμάμαι που έλεγαν ότι ήταν ξέβαθος.



-Εσύ που βρισκόσουν παππού;

-Ο σεισμός παιδάκι μου έγινε απόγευμα, εγώ βρισκόμουν στο κτήμα μου στην Κρέστενα. Έβλεπα τη γη τους λόφους και τα δέντρα να μετακινούνται σαν τα κύματα της θάλασσας μου ήρθε σκοτούρα. Έβλεπα από την Κρέστενα να βγαίνει ένα σύννεφο σκόνης.



-Υπήρχαν πολλά θύματα;

-Δεν θυμάμαι νεκρούς , μικροτραυματισμοί ίσως να υπήρχαν αλλά όχι, κάτι τραγικό.



Έπαθαν πολλά σπίτια ζημιές;

-Τα σπίτια την εποχή αυτή σχεδόν στο σύνολό τους ήταν λιθόκτιστα με ασβέστη. Μερικά από αυτά ήταν αμμοπλιθόκτιστα( Χωματόπλιθα ). Η περιοχή μας δεν έχει πολλές πέτρες κατάλληλες για κτίσιμο σπιτιών και αν έχει καμία είναι ασβεστόλιθη. Τις καλές πέτρες τις κουβαλούσαν από μακριά με τα κάρα και με τα ζώα. Γι’ αυτό και το κόστος και ο χρόνος της κατασκευής ήταν μεγάλος. Στα πιο πολλά σπίτια έπεσαν οι σκεπές, άνοιξαν γωνίες, άνοιξαν τα υπέρθυρα γιατί είχαν για …… ξύλο. Τα περισσότερα σπίτια ήταν διώροφα Είχαν κατώγι και ανώι, στο κατώγι έβαζαν τα ζώα, τις τροφές των ζώων και προμήθειες ( Κρασί, σταφύλια, λάδι και πολλά άλλα ). Και στο ανώι έμεναν οι άνθρωποι. Πολλά ήταν εκείνα που κατέρευσαν ολοσκερος. Στην Κρέστενα ήταν λιγότερα από τα μισά που κατέρευσαν, άλλα γειτονικά χωριά εισοπεδόθηκαν.



-Ποια ήταν τα χωριά που έπαθαν ζημιές;

-Από την μεγαλόπολη και κατά μήκος όλης της κοιλάδας του Αλφειού ειδικά κατά το μέρος της επαρχίας Ολυμπίας έπαθαν ζημιές σχεδόν όλα τα χωριά. Πολλά χωριά ύστερα, από γεωλογικές μελέτες που έκαναν κρητικές υπηρεσίες εγκαταλίφθηκαν και με κρητική μέριμνα φτιάχτηκαν νέα χωριά σε ασφαλές τοποθεσίες για τους ανθρώπους, όπως οι Κρουνοί και το λαδικό ενώθηκαν και έγινε το χωριό Καλλίκωμο. Η Σμέρνα μεταφέρθηκε στην Ζαχάρω, τα Καλυβάκια μεταφέρθηκαν πιο χαμηλά κοντά στο ποτάμι (το καινούργιο χωριό). Η Σκιλλουντία (Μάζι) μεταφέρθηκε το νέο χωριό στην περιοχή Τρανό πλάι. Το Πλουτοχώρι μεταφέρθηκε και αυτό πιο χαμηλά στο ποτάμι. Επίσης και τα Διάσσελα (Μρουμάζι). Μεταφέρθηκα σε άλλο χωριό λίγο πιο ψηλά από το παλιό.

Παναγιώτης Πανουτσόπουλος

Στέλιος Μπατζάκας

Τάσος Γεωργόπουλος

Ο σεισμός του 1965 στο Ρίσοβο και στους Κρουνούς

Το ρίσοβο (Κρουνοί) και το Λαδικό είναι δύο χωριά που καταστράφηκαν από τους σεισμούς του 1.965. Με αποτέλεσμα η πλειονότητα των σπιτιών να μην είναι κατοικίσιμα. Οι κάτοικοι των Κρουνών και του Λαδικού έχασαν τα σπίτια τους, μέρος από την κινητή και ακίνητη περιουσία όπως τον οικιακό εξοπλισμό. Μετά το σεισμό τα κτίρια κρίθηκαν ακατάλληλα. Δημιουργήθηκε στα πρόσωπα των ανθρώπων ο φόβος απέναντι στον νέο κίνδυνο. Έπρεπε να ξεκινήσει μια οργανωμένη προσπάθεια της πολιτείας και των αρμοδιών φορέων για άμεση ανασυγκρότηση και επαναφορά της καθημερινότητας… Έπρεπε να στεγαστούν οι σεισμόπληκτοι. Μεταφέρθηκαν όλοι σε ένα νέο χωριό το Καλλίκωμο. Τα σπίτια προκατασκευασμένα από τον στρατό (ΗΟΜΑ) στήθηκαν σε ένα χώρο ανάμεσα στα δύο χωριά. Η οικοδόμηση ξεκίνησε το 1.970 και ολοκληρώθηκε το 1.975. Αυτή τη φορά πιο ασφαλή από πρώτα. Μερικοί δεν μπόρεσαν ακόμα και μέχρι σήμερα να αποχωριστούν τα σπίτια τους. Όταν σταμάτησε ο κίνδυνος από τους σεισμούς και μέχρι και σήμερα ανακατασκευάζουν τα παλιά. Γυρνούν στο τόπο τους θυμούνται την καθημερινότητα που κάποτε εγκατέλειψαν. Γιορτάζουν στον τόπο τους τον πολυούχο ( Άγιο Δημήτριο για το Λαδικό, Άγιο Παντελεήμονα για τους Κρουνούς) μέχρι και σήμερα Ο Άγιος Δημήτριος στο Λαδικό κρίθηκε διαιρετέο μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμού, είναι δίκλινη βασιλική εκκλησία κτισμένη το 19ο αιώνα. Πέρασαν πολλά χρόνια οι κάτοικοι στο νέο χωριό μέχρι να αποκτήσουν πάλι μεγάλη και ωραία εκκλησία. Ποτέ όμως δεν μπόρεσαν να ξεχάσουν τον τόπο τους.


Παναγιώτης Πανουτσόπολος

Τάσος Γεωργόπουλος



Το Καλλίκωμο σήμερα

Ένας νέος καραγκιοζοπαίχτης: Μπαχούρος Νίκος

Ο πρώτος λόγος που μου αρέσει πολύ να παίζω Καραγκιόζη, 
είναι ότι κάνω τον κόσμο να γελά και να περνά καλά.
Ο δεύτερος λόγος είναι ότι μου αρέσει να  κατασκευάζω φιγούρες, 
τις οποίες χρησιμοποιώ στις παραστάσεις στο θέατρο (θέλοντας να εντυπωσιάσω).
Το θέατρο Σκιών δεν το κάνω για προσωπικό κέρδος, αλλά γιατί μου αρέσει.
Νίκος Μπαχούρος






Χειροποίητες φιγούρες από μαύρο χαρτόνι
Ο Καραγκιόζης είναι κεντρικός χαρακτήρας του παραδοσιακού ελληνικού και τουρκικού Θεάτρου Σκιών, το οποίο σε πολλές περιπτώσεις αποκαλείται με το όνομα του πρωταγωνιστή του. Στα τούρκικα ονομάζεται Karagöz που σημαίνει μαυρομάτης.
 Ο Καραγκιόζης πιστεύεται ότι πρωτοεμφανίστηκε στην Ελλάδα πριν την επανάσταση του 1821. Για να παίξει κάποιος τότε Καραγκιόζη δεν χρειαζόταν παρά μόνο μια βαλίτσα με τις φιγούρες και τα ξύλα μαζί με το πανί και τη σκηνή. Παλιά η σκηνή του Καραγκιόζη φωτιζόταν με λυχνάρια όπου τοποθετούνταν στη "λυχναροτάβλα".
Μια πολύ μεγάλη ασθένεια που κυκλοφορούσε ήταν η φυματίωση και πολλοί Καραγκιοζοπαίχτες είχαν πεθάνει από αυτή την ασθένεια γιατί εισέπνεαν συνεχώς τον βλαβερό καπνό του λυχναριού. Απαραίτητη για να γίνει μια παράσταση ήταν και η μουσική, όπου χρειαζόντουσαν τουλάχιστον δύο παραδοσιακούς κι ένα λαϊκό οργανοπαίχτη για να γίνει μια σωστή παράσταση.  Τα όργανα ήταν: κλαρίνο, μπουζούκι, κρουστά, βιολί και φλογέρα.  
Στις αρχές που πρωτοεμφανίστηκε ο καραγκιόζης στην Ελλάδα,οι φιγούρες φτιάχνονταν με σκούρο μαύρο, σκληρό χαρτόνι. Μεγάλη διαφορά έδειξαν μετά από λίγα χρόνια κάποιοι καραγκιοζοπαίχτες που έκοβαν τις φιγούρες τους κι ανάμεσα στα κενά έβαζαν χρωματιστές ζελατίνες κι έτσι εντυπωσίαζαν το κοινό. 
Στη συνέχεια οι φιγούρες φτιάχνονταν από δέρμα, αργότερα από πλαστικό και ζελατίνα.
Λέγεται πως τον Καραγκιόζη τον έφερε στην Ελλάδα ο μπαρμπα-Γιάννης ο Μπάργαλης μεταξύ 1700-1800 μ. Χ.
Τον έφτιαξε γελαστό, με μεγάλη καμπούρα και αστείο. 
Σήμερα ο Καραγκιόζης κοντεύει να εξαφανιστεί. Κάτι που έχει άνοδο, έχει και κάθοδο. Όμως ο κόσμος δεν παρατά τα έθιμα και γι' αυτό μπορεί οι καραγκιοζοπαίχτες να είναι λίγοι, αλλά ο Καραγκιόζης δεν θα εξαφανιστεί, θα είναι πάντα μέσα στην καρδιά μας!
Νικόλαος Μπαχούρος

Σχολικοί αγώνες βόλεϋ 2014

Για άλλη μια χρονιά το Γυμνάσιο Κρεστένων πήρε μέρος στους σχολικούς αγώνες βόλεϋ, που έγιναν στις 17 Δεκεμβρίου 2013 στο Κλειστό Γυμναστήριο Πύργου. Το σχολείο μας, που δεν θα μπορούσε να μην πάρει μέρος, βρέθηκε εκεί με έξι ομάδες, τρεις κοριτσιών και τρεις αγοριών. Οι αντίπαλοι από τα Γυμνάσιο Αρχαίας Ολυμπίας και 2ο Γυμνάσιο Πύργου ήταν αξιόλογοι και καλά προετοιμασμένοι. Τα παιδιά έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό και με το πάθος τους κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα πολύ καλό αποτέλεσμα.







Έτσι γύρισαν πίσω με 2 νίκες. Πιο συγκεκριμένα οι δεύτερη και τρίτη ομάδες αγοριών κατάφεραν να νικήσουν τις αντίπαλες ομάδες τους. Η Β ομάδα αγοριών, που αποτελούταν από τους Βρέτταρος Χρήστος, Κουτσόγιαννης Παναγιώτης και Βλαχόπουλος Γιώργος, νίκησε μια από τις ομάδες του 2ου Γυμνασίου Πύργου με τελικό σκορ 13-7. Επίσης, άλλη μια νίκη σημειώθηκε και από τη Γ ομάδα αγοριών, που την απάρτιζαν οι Φωτεινόπουλος Σπύρος, Γεωργόπουλος Τάσος και Διονυσόπουλος Χρήστος, εναντίον μιας ακόμη ομάδας του 2ου Γυμνασίου Πύργου με αποτέλεσμα 10-6.

Δυστυχώς δεν είχαν την ίδια τύχη και οι άλλες ομάδες, αφού η Α ομάδα αγοριών, με παίχτες τους Ζωγόγιαννης Βασίλης, Πανουτσόπουλος Παναγιώτης και Σαγρής Γιώργος ηττήθηκαν από ακόμη μία ομάδα του 2ου Γυμνασίου Πύργου, 8-10. Παρόμοια κατάληξη είχαν και οι τρεις ομάδες των κοριτσιών. Η ομάδα Α, με τις Σεσσέ Αθανασία, Μπουλαλά Αγγελική κα Φουρκαλίδη Χριστίνα , παίζοντας με ομάδα του Γυμνασίου Αρχαίας Ολυμπίας, έχασαν με σκορ 1-8. Παράλληλα, η Β ομάδα, απαρτιζόμενη από τις Νικολοπούλου Πελίνα, Κουρκούτα Ζωή, Βασιλακοπούλου Γωγώ και Αγγελοπούλου Αθανασία, όμοια κι αυτή, ηττήθηκε από ομάδα του 2ου Γυμνασίου Πύργου με τελικό αποτέλεσμα 5-13.

Δεν ήταν διαφορετική και η κατάληξη της Γ ομάδας κοριτσιών, των Σταματοπούλου Έφη, Πανουτσοπούλου Μαρία, Μπρίβηδα Χαρά και Ασημακοπούλου Ράνια, χάνοντας κι αυτή από ομάδα του 2ου Γυμνασίου Πύργου 0-18. Έτσι, το σχολείο μας, με τους «αθλητές» και τον Γυμναστή του, Φώτη Νικολόπουλο, επέστρεψε, σίγουρα όχι στεναχωρημένο, αφού, πέρα από τα αποτελέσματα, είχε χορτάσει διασκέδαση και νέες εμπειρίες!

Αθανασία Σεσσέ- Πελίνα Νικολοπούλου



Η Κρέστενα με τα μάτια ενός παιδιού!
























Γιώργος Γεωργιλές!

Ανακύκλωση

                 ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ
      ΚΑΤΙ ΤΟΣΟ ΑΠΛΟ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΣΥΝΘΕΤΟ
Ανακύκλωση σκουπιδιών  είναι η επεξεργασία και η παραγωγή νέων προϊόντων από αυτά. Συχνά επαναχρησιμοποιούμε παλιά υλικά από μόνοι μας για τον ίδιο σκοπό. Κάποια από αυτά είναι τα αλουμινένια κουτάκια και πλαστικά μπουκάλια τα οποία χρησιμοποιούνται ως αποθηκευτικοί  χώροι. Ανακύκλωση πραγματοποιείται σε πολλά υλικά όπως το χαρτί, το πλαστικό, το  γυαλί και διαφόρων ειδών μέταλλα. Τα οφέλη από αυτή είναι τεράστια για την κοινωνία και για τον πολίτη καθώς και μακροπρόθεσμα αφού η ανακύκλωση είναι πολύχρονη και πολύπλοκη διαδικασία. Σημαντικό είναι επίσης να τονίσουμε ότι τα οφέλη δεν περιορίζονται στη παραγωγή  νέων προϊόντων από ήδη χρησιμοποιημένα αλλά η ανακύκλωση συμβάλει στη δημιουργία θέσεων εργασίας και στην εξοικονόμηση  ενέργειας και χώρου από και για τα απορρίμματα.                       
Στην περιοχή μας παρά τον μεγάλο όγκο  σκουπιδιών που παράγουν οι πολίτες, δυστυχώς δεν γίνεται καμία απολύτως προσπάθεια από τις δημόσιες αρχές για τοποθέτηση κάδων ανακύκλωσης. Μεγάλος αριθμός πολιτών αλλά και μαθητών είναι ευαισθητοποιημένος  όσο αφορά αυτό το μείζον πρόβλημα που μαστίζει την κοινωνία μας. Ο δήμος αντιμετωπίζει αυτό το θέμα με μεγάλη ανευθυνότητα και δεν κάνει καμία προσπάθεια για ενημέρωση των κατοίκων πάνω σε αυτό το σημαντικό ζήτημα.                           
Πιστεύουμε ότι η ανακύκλωση θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην μείωση της περιβαλλοντικής ρύπανσης, οι τιμές θα μειωθούν αρκετά σε προϊόντα καθημερινής χρήσης  και  θα βοηθήσει αισθητά το δήμο μας να ευαισθητοποιηθεί και να αναλάβει δράση και σε αλλά προβλήματα τα οποία μαστίζουν τον τόπο μας αλλά και γενικά όλη την υπόλοιπη Ελλάδα.                                                

Κεφάλας Γεώργιος-Διονύσιος              Διονυσόπουλος Χρήστος

Το δώρο της ζωής! Σχόλιο στο έργο του Richard Dawkins

Πρόκειται να πεθάνουμε και τούτο μας καθιστά τυχερούς. Οι περισσότεροι άνθρωποι ποτέ δε θα πεθάνουν, διότι ποτέ δε θα γεννηθούν. Οι δυνάμει άνθρωποι που θα μπορούσαν να βρίσκονται εδώ στη θέση μου, αλλά που στην πραγματικότητα δε θα αντικρίσουν ποτέ το φως της ημέρας, είναι περισσότεροι από τους κόκκους της άμμου της Σαχάρας. Σίγουρα αυτά τα αγέννητα φαντάσματα περιλαμβάνουν ποιητές σπουδαιότερους από τον Keats, επιστήμονες σπουδαιότερους από τον Νεύτωνα. Το γνωρίζουμε αυτό, διότι το σύνολο των δυνάμει ανθρώπων που επιτρέπει το DNA μας είναι κατά τάξεις μεγέθους μεγαλύτερο από το σύνολο των πραγματικών ανθρώπων. Σε πείσμα των εκπληκτικών αυτών πιθανοτήτων εσείς κι εγώ, στην απλότητά μας, βρισκόμαστε εδώ. Εμείς οι λίγοι προνομιούχοι που κερδίσαμε στη λοταρία της γέννησης έναντι όλων των πιθανοτήτων, με τι θράσος κλαυθμυρίζουμε για την αναπόφευκτη επιστροφή μας στην πρότερη εκείνη κατάσταση, από την οποία η συντριπτική πλειονότητα ποτέ δε μετακινήθηκε;

Το παραπάνω απόσπασμα ανήκει στον Richard Dawkins, από τις εναρκτήριες γραμμές του βιβλίου του ‘Unweaving The rainbow’ και συμπληρώνεται από μία παράγραφος του ‘The God Delusion’. Όντας άθεος, όταν χρησιμοποιεί τη λέξη θάνατος εννοεί το τέλος της ζωής, πράγμα που φαντάζει άδικο στον καθένα. Διαβάζοντας όμως τις σκέψεις του συγγραφέα, φαίνεται αλήθεια τόσο άδικο;
Είναι γεγονός πως όλοι βασανιζόμαστε  με υπαρξιακά ερωτήματα και σίγουρα σαν άνθρωποι βρίσκουμε απελπιστική την ιδέα της ανυπαρξίας. Πριν δυσανασχετήσουμε με τη μοίρα μας όμως, πρέπει να σκεφτούμε την κατάσταση εξ ολοκλήρου. Αναλογιστείτε πόσες άπειρες ψυχές δεν θα πάρουν ύλη ποτέ, πόσες προσωπικότητες είναι χαμένες πριν καν σχηματιστούν και ύστερα πείτε μου για την άτυχη θέση σας! Ο συγγραφέας καταφέρνει τόσο επιδέξια να εξηγήσει πόσο τυχερός είναι ένας άνθρωπος εν ζωή, που παρουσιάζει αδικαιολόγητο όποιον δεν είναι ευγνώμων για τη δική του. Είναι πράγματι εγωιστικό να νιώθει κάποιος αδικημένος, από τη στιγμή που βρίσκεται εδώ από μια συγκυρία που δείχνει ότι κάθε άλλο παρά άτυχος είναι. Να θρηνεί για το θάνατό του, αλλά να μην υπολογίζει αυτά τα ΄΄αγέννητα φαντάσματα΄΄ που ποτέ δε θα’ χουν την ευκαιρία να κάνουν ούτε αυτό.

Επομένως, θεωρώ πως από σεβασμό και μόνο, θα έπρεπε ο καθένας μας να συμμεριστεί  τις απόψεις του συγγραφέα, καθώς βρίσκω το συλλογισμό του ευφυή και πολύ λογικό, και να εκτιμήσει το δώρο που του δόθηκε.

Φιλανθρωπία

      Σε αυτές τις δύσκολες εποχές που ζούμε πρέπει να βοηθάμε ο ένας τον άλλο. Πρέπει να κάνουμε πράξη τα λόγια του Χριστού και να είμαστε φιλάνθρωποι.
      Αν κοιτάξουμε σε κάποιο λεξικό θα δούμε πως η λέξη φιλανθρωπία σημαίνει αγάπη προς τον συνάνθρωπο. Όμως όλοι ξέρουμε πως δεν σημαίνει μόνο αυτό. Φιλάνθρωπος λέγεται κάποιος που εκτός του ότι αγαπά τον συνάνθρωπό του, σπεύδει να δει το πρόβλημά του, τον αντιμετωπίζει όχι ως «ξένο» αλλά ως «πλησίον» και τον βοηθά όταν βρίσκετε σε μια δύσκολη κατάσταση. Στην μοναξιά προσφέρει συντροφιά, όταν είναι άστεγος του προσφέρει φιλοξενία και όταν πεινά ένα ζεστό πιάτο φαγητό.
     
Εμείς δεν μπορούμε να καταλάβουμε πως νιώθει ένας άνθρωπος σε ανάγκη. Προσεγγίζουμε τον άλλο καλύτερα όταν καταλάβουμε την ανάγκη του. Γι αυτό και οι περισσότεροι άνθρωποι που  βοηθούν βρέθηκαν και οι ίδιοι κάποτε σε ανάγκη και ξέρουν  πώς είναι να ζεις μόνος και περιφρονημένος. Όμως αν ψάξουμε λίγο γύρω μας θα δούμε ότι πολλοί άνθρωποι χρειάζονται την βοήθειά μας.
Ας αναρωτηθούμε  λοιπόν ποιος συνάνθρωπός μας  μάς χρειάζεται και ας πράξουμε σωστά, βοηθώντας τον όσο πιο πολύ μπορούμε. Δεν είναι μακριά μας, αλλά δίπλα μας.


Αγγελική Μπουλαλά

Παλιές φωτογραφίες από τα Καλυβάκια





Αγγελική Κατσάνη